1
„Animal” oil on canvas 2024, 12x20inch 30/50cm Anna Wypych
„Zwierzę” olej na płótnie 2024, 30/50cm Anna Wypych
„Animal”
There was once a traveler who had an animal. He walked through the desert for so long that he had nothing left to eat or drink. The traveler then killed the animal and ate it, and the animal agreed to it. But at night, the spirit of the animal awoke, and it was angry, and it killed the sleeping traveler. In the morning, the traveler woken up and walked away, but he remained dead forever. In the place where the animal died, a flower grew and blooms once a year.
„Zwierzę”
Był sobie podróżnik i miał zwierze. Szedł przez pustynie tak długo, aż nie miał już nic do jedzenia i nic do picia. Podróżnik wtedy zabił zwierze i je zjadł, a ono się na to zgodziło. Ale w nocy duch zwierzęcia się przebudził, i był zły, i zabił śpiącego podróżnika. Rano podróżnik wstał i odszedł, ale na zawsze pozostał martwy. W miejscu gdzie umarło zwierze, wyrósł kwiat i kwitnie raz do roku.
https://annawypych.com/?p=5774
2
„Melancholy” oil on canvas Tales 2; 20x20inches 50/50cm 2024 Anna Wypych
„Melancholia.” olej na płótnie Historie 2; 50/50cm 2024 Anna Wypych
„Melancholy”
She was, and he was. She waited, but He wasn’t on his way. She was so sad that when the world saw it, it shattered into pieces. And there was nothing left that could fall apart any further. Then she fell asleep and has been sleeping ever since, still waiting. And he has been gone for a long time – he shattered along with the world because she was the creator of worlds.
„Melancholia”
Ona była i był on. Ona czekała, a on nie przychodził. Była tak smutna, że gdy świat to zobaczył, rozpadł się na kawałki. I nie pozostało już nic, co mogłoby się bardziej rozpaść. Wtedy ona zasnęła i śpi tak do dziś, wciąż czekając. A jego już dawno nie ma – rozpadł się wraz ze światem, bo to ona była twórczynią światów.
more: https://annawypych.com/?p=5831
3
„And she watched” oil on canvas 24x39inch 60/100cm 2025 Anna Wypych
Tale 3 – And she watched.
„I don’t believe in good,” said the thinker, and sat down and waited for God to come and explain himself. A goddess came and said: „now you can ask me any question, and I will answer it.” And he looked into his hands in which he was holding the question, and it turned out he had crushed it while he was waiting, squeezing it too hard and it died. And he cried, but no one cared, because those were empty tears, just like his hands were empty. And he fell into a rage, so great that it devoured everything that lives, everything that died, and in the end it also devoured him. And she watched.
„A ona patrzyła” olej na płótnie 60/100cm 2025 Anna Wypych
Historia 3 – A ona patrzyła.
„Nie wierzę w dobro” powiedział myśliciel, i usiadł i czekał aż przyjdzie bóg i się wytłumaczy. Przyszła bogini i rzekła: ”możesz teraz zadać mi dowolne pytanie, a ja na nie odpowiem”. I spojrzał w swoje ręce w których trzymał pytanie i okazało się że zdusił je gdy tak czekał, ściskał za mocno i ono umarło. I zapłakał, ale nikogo to nie obchodziło, bo to były puste łzy, tak jak puste były jego ręce. I wpadł w wściekłość, tak wielką że pochłonęła wszystko co żyje, wszystko co umarło a na końcu pożarła też jego. A ona patrzyła.
more about this painting: https://annawypych.com/?p=5927
4
„The Truth” Tale 4, oil on canvas, 60/60cm 24 x 24 in, Anna Wypych 2025
The Story – The Whole Truth
There was her. And someone came to her and said: “You are death.”
And she believed him, because she felt it was true.
And everything worked almost the way it was supposed to.
One day, the little almost grew wings and became a big almost,
and then it multiplied and surrounded her like a flock.
“You are death,” they said.
And then, instead of looking at herself, she looked at him — and saw him.
Then she looked at herself, all fluttered and stirred,
and she understood that he was telling the truth — but not the whole truth.
Because she is both death and life.
She understood that he was afraid of her.
And she understood that he should be.
„Cała prawda” historie 4, olej na płótnie, 60/60cm Anna Wypych 2025
Historia – Cała prawda.
Była sobie ona, i przyszedł do niej ktoś i powiedział: przecież ty jesteś śmiercią.
I ona mu uwierzyła, bo czuła że to prawda. I wszystko działało się prawie tak jak powinno.
Pewnego dnia malutkie prawie dostało skrzydeł i urosło i stało się olbrzymim prawie,
a potem się jeszcze powieliło i stadem ją otoczyło.
„Przecież ty jesteś śmiercią”
i ona wtedy popatrzyła zamiast na siebie, to na niego i zobaczyła go.
Potem popatrzyła na siebie taką roztrzepotaną i zrozumiała,
że on mówi prawdę, ale nie całą, bo ona jest i śmiercią i życiem.
Zrozumiała że on się jej boi, i zrozumiała że powinien.
https://annawypych.com/?p=6010
“Hands Full of Work” Stories 5, oil on canvas, 12x16inch 30/40 cm 2025, Anna Wypych
A person shapes actions, and actions shape the person. With hope and without it, for a moment and forever, you keep molding yourself anew—always the same as you remember. But you keep forgetting, so you mold to remind yourself. And everything gets mixed up, tangled, but it doesn’t matter, as long as your hands are full of work—because once they’re empty, you’ll be gone.
„Dłonie pełne roboty” Historie 5, olej na płótnie 30/40cm Anna Wypych 2025
Człowiek tworzy czyny a czyny tworzą człowieka. Bez nadziei i z nadzieją, na chwilę i na zawsze, lepisz siebie na nowo wciąż takiego samego jak pamiętasz. Ale wciąż zapominasz, więc lepisz żeby sobie przypomnieć. I wszystko się tobie myli i wciąż miesza, ale to nieważne póki masz ręce pełne roboty, bo kiedy będą puste to ciebie już nie będzie.
https://annawypych.com/?p=6035
„Am I looking into the mirror or at you? ” Tale 6, oil on canvas, 40/50cm 16 x 20 in, Anna Wypych 2025
„Patrzę w lustro czy na ciebie ?” historie 6, olej na płótnie, 40/50cm Anna Wypych 2025
There was her, and there was her friend. They lived so closely that no one could tell anymore whether they were one or two girls. They themselves no longer knew either. One day she asked:
“Am I looking into a mirror, or at you?” In response, she heard a song so beautiful that she wept,
and thought she need hear nothing more in her life. And every word of the song was her. And they were no longer two, but as many as there were words in the song. And all of them lifted their eyes to the sun, and looked down into the raging black sea. From then on, they sang their song again and again. And though they were many, they were one.
Była sobie ona i była jej przyjaciółka. Żyły tak blisko że nikt już nie wiedział czy to jedna czy dwie dziewczyny. One same tez nie wiedziały. Pewnego dnia zapytała: Patrzę w lustro czy na ciebie ? W odpowiedzi usłyszała pieśń tak piękną że zapłakała i pomyślała że już nic więcej słyszeć nie musi. A każde słowo z pieśni było nią. I było ich już nie dwie a tyle ile słów w pieśni. I wszystkie one spojrzały w górę na słońce, spojrzały w dół w szalejące czarne morze. Odtąd śpiewały swą pieśń wciąż na nowo. I było ich wiele ale były jedną.
https://annawypych.com/?p=6048